- Szczegóły
-
Sebastian Jaworecki
-
Kategoria: START
-
Opublikowano: 09 grudzień 2017
-
Odsłony: 1427
II NIEDZIELA ADWENTU
10.12.2017
« Przygotujcie drogę Panu, prostujcie dla Niego ścieżki » [Mk 1,3]
Prorok Izajasz napomina nas dziś: "Pocieszcie, pocieszcie mój lud!". Postawa dzisiejszego świata nie pozwala nam dłużej milczeć. Nadzieja nie jest naszą własnością. Nikt, kto widzi i słyszy w dzisiejszych czasach nie może pozostawać biernym obserwatorem.
Liturgia słowa zawiera początek Ewangelii św. Marka. Czytamy w Niej o głosie wołającego na pustyni. W obecnych czasach trzeba nam wołać, bo świat przestał czekać, bo już się niczego nie spodziewa. W środku bogatego świata doświadczamy jedynie jałowej ziemi. Kto go pocieszy?
Kiedy ważny gość przybywał do Jerozolimy, mieszkańcy wychodzili, aby naprawić drogi. Droga od wschodu miasta zanikała przysypana niesionym przez wiatr piaskiem. Droga z zachodu gubiła się wśród nierówności terenu. Troska o te drogi obrazuje wysiłek, który człowiek musi podjąć w sobie. W jakim stanie jest droga do Twojego wnętrza?
Spróbuj w miejsce tego miasta wstawić siebie. Spróbuj wyobrazić sobie siebie jako miasto atakowane z każdej strony przez piasek, jako miasto niedostępne dla przybyszy. Spróbuj dostrzec co oddziela cię od Boga? Co zamyka cię na jego słowo? Może jest to strach przed Sądem Ostatecznym? Może jesteś zły na Boga, że nie odpowiada na twoje prośby. A może obawiasz się jego woli. Co czujesz, gdy myślisz o Bogu?
Prawdziwe życie duchowe zaczyna się wtedy, gdy staniesz w prawdzie o swoich słabościach, wtedy, gdy uznasz swoje upadki. Kiedy człowiek nie przyznaje się do swoich upadków, kiedy nadmiernie się usprawiedliwia i porównuje do innych, wtedy jego serce zamyka się na Boga. Ta postawa powoduje zaćmę – człowiek nie widzi swojego wewnętrznego brudu, przez co zbacza z drogi samowystarczalności.
Odpowiedzmy sobie dziś w duszy na pytanie: co dla mnie znaczą słowa "prostować ścieżki dla Pana"? Wsłuchajmy się też w nawoływanie proroków Izajasza i Jana znad Jordanu - pocieszajmy innych i prostujmy drogi swojego życia, abyśmy w przyszłości mogli stać się pełnymi uczestnikami zbawienia, które przygotował nam Bóg.