Jakże zupełnie inaczej Jezus reaguje na trudniejsze doświadczenia. Mógł wejść do Jerozolimy na własnych nogach, jednak chciał, aby wszystko zostało wypełnione, dlatego posyła uczniów po osiołka. To na nim wjeżdża do Jerozolimy. Pokorny Jezus wjeżdża do miasta na pokornym zwierzęciu, by w pokorze przyjąć i wypełnić wszystko, co ma Go spotkać.

         W całkowitym uniżeniu i milczeniu zniósł cierpienie i ból. Bez krzyku, buntu. Bez wyrywania się z rąk oprawców przyjął pogardę. Pozwolił się opluwać, bić, kopać, policzkować. Nie wypowiedział ani jednego słowa skargi, gdy odrzucali Go ci, którzy kilka dni wcześniej witali go w Jerozolimie. Takie zachowanie wymaga ogromnej, niewyobrażalnej dla ludzi, miłości. Mogłoby się wydawać, że Jezus poniósł porażkę, jednak odniósł zwycięstwo. Zwycięstwo, z którego korzystamy po dziś dzień.

         Droga Jezusa jest trudna. Choć chcesz iść za nim, to niejednokrotnie wydaje ci się, że nie dasz rady i chcesz zawrócić, gdy On wskazuje ci że idzie do Jerozolimy. Wiesz dobrze, że tam jego życie się dopełni - umrze, powieszony na krzyżu.

         Pomyśl jednak o tym, że jeżeli nie doświadczysz cierpienia, nie będziesz wiedział, jak przeżywać przyjemność. Nie da się śmiać pełną piersią, nie doświadczając wcześniej smutku. Nie można weselić się ze Zmartwychwstania, nie wjeżdżając wcześniej do Jerozolimy, by tam dokonać żywota.

         W twoim życiu również wszystko ma się wypełnić: radości i smutki, przyjemności i cierpienia, uśmiech i łzy.

         Poproś dziś Jezusa, aby nauczył cię przyjmować i przeżywać wszystko, co życie ci przynosi. Poproś o łaskę wyznaczenia jasnego kierunku życia dla siebie.